তোমাৰ চকুৰ আকাশত,
সপোনবোৰ মেলি ৰাখোঁ।
তুমি যেন জোনাকী নিশা,
মনৰ আকাশত সিঁচি ৰাখোঁ।
তোমাৰ হাঁহিৰ সুৰত,
বতাহজাক নাচি উঠে।
তোমাৰ স্পৰ্শৰ জাদুত,
হৃদয়খন গলি যায় মিঠা সুখে।
তুমি যদি ওচৰতে থাকা,
সময় থমকি ৰ’ব!
তোমাৰ নামটো মোৰ শ্বাসত,
প্ৰেমৰ গান হৈ বাজি ৰ’ব।
তুমি মোৰ সপোনৰ ৰাতি,
তুমি মোৰ ভৰসাৰ পঁজা।
এই জীৱনটো তোমাৰে নামত,
আঁকি থম শ্ৰাবণৰ মাজা।